شعر

در اوج نگاهت خواهشی، بس زیباست

                            در دوری عشقت چه سکوتی تنهاست

تو نباشی که چه سود، دل من بی تابست

                           تو مرا معنا ده، تو مرا عاشق کن

من به تو دل دادم، ما به هم نزدیکیم

                             مثل رودی که به دریا جاریست

حال من بس خوب است، عشق ما رویایست

                           تا ابد پابرجاست، شور عشق در دلهاست

تو بیا یادم کن، در دلم شیدا کن

                            رسم عاشق شدنم تا ابد برپا کن

سخنی شیرینی، مثل یک بیت غزل                                                                                        خلق یک شعر هنر، آخر بیت غزل

شعر...

تا بار دگر،بار سفر باید کرد

                                 از غم دوری عشق بار سفر باید کرد

یاد تو خاطره ایست در دل من

                                می روم ز شهر تو،بار سفر باید کرد

عاشقی در پس این سرّ معما

                                راز ها در دل ما،بار سفر باید کرد

می روم از شهر دلها،کوی غمها

                             سر زنم بر کوه و صحرا،بار سفر باید کرد

بیچاره از این دل،چه سفر ها

                            گم گشتگی از خاک دگر،بار سفر باید کرد

فریاد بر این دیده و آوارگی عشق

                  افسوس که آه مانده از این عشق،بار سفر باید کرد

ما سفر ها کرده از دل،در کوی یار

                   چه خطرها کرده ایم در وصل یار،بار سفر باید کرد

شعر...

آتش دل خاموش شده                    چشمان پر نگاهمان

در کام مرگ زندگی                     بادیده اشک هایمان

بر جان عاشق پیشه ای                   در خود بسوزد

در هر کجای این سرا                      نام مان

از ما نشانی هیچ نیست                     تا پرده ابهام است

با یک دل سودا زده                          تاریکی ظلمت نما

این گمشده،                               از این گذر باید گذشت

بر خاک سرد                               بر نا کجا آباد خویش

آخر به کام زندگی                              تا آن سرای بی نشان

با نام عشق                              تا آن فراسوی نیاز

ویران شده                          

شعر...

 در آرزوی تو

                         چه دلتنگم

بدون تو

                         چه غمگینم

صدایم کن

                       تو ای عشقم

تو را می خوانم از جانم

                    ز عشق تو چه دلگیرم

برای دیدن رویت

                      نفس در سینه ام مانده

خدایا،التماس کردم

                    به پایت ناله ها کردم

به پایت گل بریزم من

                    که شاید دست من گیری

چه حسی دارم امروز

                     چه شوری دارم امروز

اگر عاشق شدم من

                      اسیر عشق تو شدم من

دلیلش را تو میدانی

                     نگاهم را تو می خوانی

تو ای عمرم

                      تو ای جانم صدایم کن

تو ای عشقم

                    تورا می خوانم از جانم

شکستم من سکوتم را

                      تمام تار و پودم را

پذیرا باش و یادم کن

                      تمام خاطراتم را

دعا کردم که برگردی

                    نمی خواستم که مجبورشم

تو ای عشقم،ز تو دور شم

                                          صدایم کن صدایم کن...

شعر...

 در خلوت شبهای من

                                 تو تک ستاره قلب منی

آهی به خلوت دلم

                                 تنها تو مونس منی

مسرورم از دیدار تو

                                سر مستم از آوای تو

می خوانمت با جان و دل

                                می خوانمت هر روز و شب

ای تک چراغ قلب من

                              شیدای من،شیدای من

ای هستی و ای جان من

                              ای شعر و ای آهنگ من

نزدیکتر از،از خود من

                              بیگانه ام از غیر تو

آواره ام از نام تو

                              هرسو که من رو می کنم

آنجا رخت را بنگرم

                            شیدای من،شیدای من

دلداده ی شبهای من

                           مستم که هوشیارم کنی

خوابم که بیدارم کنی

                          من فاش کنم اسرار دل

جز تو،که باشد راز دل

                          دل می بری با رسم خود

شیدا کنی با نام خود

                        آیین تو دل بردن است

عاشق به رسم کشتن است

                         شیدای من،شیدای من

ای هستی و ای جان من

شعر...